သို႔ - သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ အယ္ဒီတာ ခင္ဗ်ာ

သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားအားသိေစလိုပါသည္

မွတ္ပုံတင္ မရွိဘဲ ေနရပ္ျပန္လိုတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြဟာ ထိုင္းနဲ႔ျမန္မာအစိုးရတို႔ MOU သေဘာတူ ျပဳလုပ္ေပးထားတဲ့ ယာယီနိုင္ငံကူးလက္မွတ္နဲ႔ ေနရပ္ျပန္ၾကပါတယ္။ မယ္ဆိုင္-တာခ်ီ လိတ္ နယ္စပ္ တံတား ျဖတ္ကူးတဲ့အခါေတာ့ အဆင္ေၿပ ေခ်ာေမြ႕ပါတယ္။ မိမိေနရပ္ကို ေလယာဥ္နဲ႔ ျပန္ မဲ့သူေတြ ေလယာဥ္လက္မွတ္သြားဝယ္တဲ့အခါ မွတ္ပုံတင္မရွိတဲ့အတြက္ လဝက ေထာက္ခံစာလို တယ္ ဆို လို႔ သြားယူရၾကပါတယ္။ သြားယူတဲ့အခါ‘ခင္ဗ်ားတို႔က ျမန္မာျပည္ သား ေတြ။ ဘာေၾကာင့္ မွတ္ပုံတင္ မရွိသလဲ’ စသျဖင့္ ေမးပါတယ္။ 

ဗမာစကားတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ ေျဖရတာလြယ္ေပမဲ့ ဗမာစကား မတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ အခက္အခဲ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေထာက္ခံစာ လိုခ်င္တဲ့အတြက္ ဘယ္လို လုပ္ရ မွာလို႔ေမးရင္ ဘာမွမေျပာပါဘူး။  ပိုက္ဆံသေကၤတျဖစ္တဲ့ လက္ကေလး ေထာင္ျပပါတယ္။ အနည္းဆုံး ထိုင္းဘတ္ ၁၅၀၀ ေပးရပါတယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းမွာလည္း တာဝန္ရွိသူေတြက ေနာက္ထပ္ေတာင္းပါ တယ္။ ထိုင္းဘတ္ ၅၀၀-၁၀၀၀ အထိ ေပးရပါတယ္။ ဆိုက္ေရာက္ေလဆိပ္မွာလည္း ငါးေထာင္က်ပ္ ကေန တစ္ေသာင္းအထိ ထပ္ေပးရပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ ျမန္မာျပည္သားျဖစ္ေပမဲ့ မွတ္ပုံတင္ မရွိရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာခြင့္ မရွိဘူးဆိုတာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ ရြာသူရြာသား ေတြ  မွတ္ပုံတင္ မရွိရတဲ့အေၾကာင္းရင္း တခ်ိဳ႕က မွတ္ပုံတင္ သြားလုပ္တဲ့အခါ အမ်ားစုက ဗမာစကား မေျပာတတ္တာေၾကာင့္ လဝကဝန္ထမ္းေတြက ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မဆက္ဆံတဲ့အျပင္ လုပ္ခ (ပိုက္ဆံ)လည္း အဆမတန္ ေတာင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မရွိဆင္းရဲသားေတြဟာ မွတ္ပုံတင္ လုပ္ဖို႔ မတတ္နိုင္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔ ျပည္သူျပည္သားေတြ ၾကဳံေတြ႕ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို သမၼတႏွင့္တကြ အစိုးရအဖြဲ႕ေတြ သိရွိၿပီး ေျဖရွင္းေပးပါရန္ အေလးအနက္ ေတာင္းခံအပ္ပါတယ္။

အခက္ၾကဳံေနတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ကူညီကယ္တင္မယ့္အစား အခုလို ေရနစ္သူကို ဝါးကူထိုးေနတဲ့ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြကိုလည္း အထက္အာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး တရားမၽွတေအာင္ေဆာင္ရြက္စီရင္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုအပ္ပါတယ္။


သၽွမ္းျပည္အလယ္ပိုင္းက ေရနစ္ေနသူတဦး