က်ေနာ္သိတဲ့ ခရိုင္ရဲမွူး
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ကေနတဆင့္သိေစခ်င္ပါသည္
မႏွစ္က ႏွစ္လယ္ေလာက္မွာ တာခ်ီလိတ္ကို ခရိုင္ရဲမွူးသစ္ ေျပာင္းလာတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သူေရာက္ၿပီး ဘာမွမၾကာဘူး။ တလေလာက္မွာ ေဟြ႕လင္လမ္ဂိတ္နဲ႔ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ထဲက အိမ္တအိမ္ မွာ သူ႔တပည့္ေတြ မူးယစ္ေဆးဝါး၊ လက္နက္ခဲယမ္းေတြနဲ႔ ေငြေၾကးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖမ္းမိလို႔ ရဲအဖြဲ႕ေတြ ရာထူးေတာင္ တက္ၾကတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ တာခ်ီလိတ္လို နယ္စပ္ၿမိဳ႕မွာ ထိန္းသိမ္းရ ခက္တဲ့ ဂိမ္းဆိုင္ေတြဖမ္းတယ္လို႔ အသံေတြ ထြက္လာတယ္။ မူးယစ္ေဆးဝါး၊ လက္နက္ခဲယမ္းေတြ ဆက္တိုက္မိေနတာေတြ ၾကားရတယ္။ ဒုစရိုက္သမားေတြက လုံး၀မေက်နပ္ၾကဘူးလို႔ သိရတယ္။
ဒီႏွစ္ ၂ လပိုင္းေလာက္မွာ ထိုင္းနယ္စပ္မ်ဥ္းနားက လြယ္ေတာ္ခမ္း၊ ပါခါးရြာမွာ ယာဘေဆး ျပားေတြ သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ဖမ္းမိျပန္တယ္။ ယာဘေဆးျပားေပါင္း ၉ သိန္းနီးပါးနဲ႔ လက္နက္ခဲယမ္းေတြပါ ရတယ္လို႔ သိရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ရဲႏွစ္ပတ္လည္ေန႔တုန္းက ဖိတ္ၾကားျခင္းခံရလို႔ က်ေနာ္တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ခရိုင္႐ုံးကို ေရာက္သြားတယ္။ ခရိုင္မွူးက သူ႔ဇနီးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ သူ႔ဇနီး က ရဲမိသားစုဝင္ေတြနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြကို ျပဳံးျပဳံးရႊင္ရႊင္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးေနတာ ျမင္ရေတာ့ အဖြဲ႕အစည္း မိသားစုေတြရဲ့ သေဘာကို ေႏြးေထြးၾကည္ႏူးစြာ ခံစားမိပါတယ္။ ေတြ႕ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ….
ဒီႏွစ္မတ္ခ္်လမွာ တာခ်ီလိတ္ေဂါက္ကလပ္မွာ ေဂါက္မရိုက္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့က်ေနာ္ ၿပိဳင္ပြဲမို႔ ဝင္ရိုက္တယ္။ ရိုက္ၿပီး မၾကာခင္ တီခုံတခုနားမွာ ဗုံးတစ္လုံးေပါက္ကြဲတယ္။ ေနာက္ထပ္ တလုံးထပ္ကြဲတယ္။ ကံေကာင္းလို႔ လူ ၂ ေယာက္ေလာက္ဘဲ ဒဏ္ရာရခဲ့တယ္။ ပြဲပ်က္ၿပီေပါ့။ အိုး…. မကြဲေသးတဲ့ ေနာက္တစ္လုံးထပ္ေတြ႕တယ္။ ခရိုင္မွူး အေၾကာက္အလန႔္မရွိဘူး။ ဝမ္းလ်ားေမွာက္ၿပီး ဝါးခ်ိတ္နဲ႔ မိုင္းဗုံးကို ကိုယ္တိုင္ဆြဲၿပီး ဖ်က္စီးခဲ့တယ္။ အနားမွာ မီးသတ္ကားေတြလည္းေတြ႕တယ္။ အမေလး…. မိုင္းဗုံးမွာ သံေခ်ာင္းအဆံေတြ တတ္ထားတာ မနည္းပါလား။ ကြဲရင္ေတာ့ ေသလိုက္မဲ့လူ ေတြ။ ခရိုင္မွူး အာဂ လူဘဲ…။ သူ႔အဖြဲ႕ေတြ ေန႔/ညေတာက္ေလၽွာက္ ကင္းလွည့္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ၿမိဳ႕တြင္းေရာ ၿမိဳ႕ျပင္ေရာဘဲ။ သူတို႔အလုပ္တာဝန္ကို သူတို႔လုပ္ေနၾကတယ္။
သၾကၤန္နားနီးလို႔ က်ေနာ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ဆန္ဆိုင္းေဈးမွာ ေဈးသြားဝယ္ေတာ့ ေဈးထဲမွာ ခရိုင္းမွူးဇနီးကို ၁၁-၁၂ ႏွစ္ေလာက္ရွိမဲ့ သမီးေလးတေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ေတာ့ ႏွုတ္ဆက္စကားေျပာျဖစ္ တယ္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ဘုရားပန္းေတြ၊ ဟင္းခ်က္စရာေတြ မနိုင္မနင္းနဲ႔ သၾကၤန္အႀကိဳေန႔မွာ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္ၿပီး မိသားစုေတြကို ေရႊရင္ေအးလုပ္ေကၽြးမယ္လို႔ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာျပတယ္။ ေဈးကအျပန္ လမ္းမွာ ပါလၽွံလိုင္းထဲက ရဲေမေတြ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မဝယ္စားရဘူး။ ခရိုင္မွူးဇနီးက စိုက္ခင္းလုပ္ေပးထားတယ္လို႔ က်ေနာ့္ဇနီးက ေျပာျပတယ္။
ဒီႏွစ္ေမလထဲမွာဘဲ တံတား ၂ ထိပ္က အသားကင္ေရာင္းတဲ့ ကုလားေလး ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရတဲ့ေန႔က သူတပည့္ေတြနဲ႔ ျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ ေတြ႕လိုက္တယ္။ မၾကာပါဘူး။ ၇-၈ ရက္ ေလာက္မွာ သတ္တဲ့ေကာင္ေလးေတြကို ဖမ္းမိလို႔ တစ္ၿမိဳ႕လုံးက ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ၾကတာေပါ့။
ဒီလ ၂ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ပိုင္းေလာက္ က်ေနာ္ အိမ္မွာစာဖတ္ေနတုန္း ဇနီးျဖစ္သူက သူမ ၾကည့္ေနတဲ့ Welcome To TachiLeik News အင္တာနက္သတင္းကို က်ေနာ့္ကိုေခၚျပလို႔ ဖတ္ၾကည့္ တယ္။ ဒီခရိုင္မွူးလား၊ က်ေနာ္သိတဲ့ ခရိုင္မွူး မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ လက္ဖမိုး၊ ကိုယ့္ ဘက္ကၾကည့္ေတာ့ လက္ဖဝါး။ အၾကည့္မွန္ပါေစ။ အျမင္မွန္ပါေစ။ ၾကည့္တတ္ ျမင္တတ္ၾကပါေစ။ သူတစ္ပါးရဲ့ ေအာင္ျမင္မွုကို မုဒိတာပြားနိုင္ပါေစ………
တာခ်ီလိတ္သားတစ္ဦး
Tags: Letter to Editor

