နံနက္ ၆ နာရီ ခြဲ အခ်ိန္ေလာက္ရွိမွာေပါ့ ။ တူမေလးတေယာက္ ငိုယိုၿပီးဖုန္းဆက္လာတယ္။ “ ဦးေလး အေမတို႔အခက္ေတြ႕ၿပီ။ ဘယ္လိုကူညီရမလဲ ” ဆိုၿပီး ငိုသံနဲ႔ အတူ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ေမးလာေတာ့၊ ေက်ာင္းသားဘ၀ က စာေရးသူကို ပံ့ပိုးေပးခဲ့တဲ့ အမ ဘာမ်ားျဖစ္သြားၿပီလဲ ဆိုၿပီး ေသြးတက္ ႏွလုံးခုန္ ရပ္မတတ္ ျဖစ္သြားရပါတယ္။

ေသျခာေမးၾကည့္ေတာ့ - ပေလာင္ နဲ႔ ကခ်င္ လက္နက္ကိုင္ စစ္ေၾကာင္း  ရြာထဲ ဝင္လာလို႔  အစိုးရ တပ္ နဲ႔ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားမွာကို စိုးရိမ္ၿပီး  ထြက္ေျပးဖို႔ လည္းခက္ ဆက္ေနဖို႔လည္းခက္လို႔ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ - ဆိုၿပီး   ငိုယိုေနတာျဖစ္ပါတယ္။ (မၾကာခင္ ဟုိတေလာတုန္းက ရြာထဲ၀င္ျပီး ဆက္ေၾကးေကာက္တယ္ဆုိတဲ့သတင္းေတြလည္း ၾကားခဲ့ဖူးတာကုိး)


ရြာလို႔ ေျပာလိုက္တာဟာ စာဖတ္သူပရိသတ္ေတြ အေနနဲ႔ ေတာေတာင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အိမ္ေၿခ သုံး ေလးဆယ္ ေလာက္ရွိတဲ့ ရြာကို ျမင္ေနမိမယ္ထင္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ စာေရးသူ ေျပာတဲ့ ရြာ ဟာ ေစာ္ဘြားေခတ္ကတည္းက (အထူးစည္ကားတဲ့) ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕အဆင့္ရွိတဲ့ ရြာႀကီးတခုပါ။


ဒီရြာဟာ ေစာ္ဘြားေခတ္က ၿမိဳ႕စားကေနအုပ္ခ်ဳပ္လာတဲ့ ၿမိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး ရဲ့ မဟာေဒဝီ စဝ္မယ္ နန္းဟိန္းခမ္းရဲ့ မိခင္ျဖစ္သူ သိႏၷီေစာ္ဘြားႀကီးရဲ့ မဟာေဒဝီႀကီး ဇာတိခ်က္ ေႂကြရာ မိုင္းေယာ္ ဆိုတဲ့ၿမိဳ႕ေလးပါဘဲ။ လားရွိုးၿမိဳ႕ အေရွ႕ဘက္ စူးစူး  ၃၂ မိုင္ေလာက္ ေဝးပါတယ္။ ဒီမိုအစိုးရ ေခတ္မွာ မိုင္းေယာ္ရြာသား ၅ ဦးကို အစိုးရ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းက သတ္လိုက္လို႔ စစ္တပ္လူ သတ္ မွု နဲ႔ နာမည္ျပန္ႀကီးလာတဲ့ ေဒသလို႔ ေျပာရင္လဲ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။


ရြာမႀကီး ၄ ရြာနဲ႔ ရြာေလး ၂ ရြာ စုစုေပါင္းရြာ ၆ ရြာကပ္လ်က္ရွိတဲ့ မိုင္းေယာ္ရြာမႀကီးရဲ့ ပတ္ပတ္ လယ္မွာ သၽွမ္းရြာ ၁၇ ပတ္လယ္ဝိုင္းၿပီး ေနထိုင္ပါတယ္။ မိုင္းေယာ္ကိုပတ္ထားတဲ့ ေတာင္ေပၚ မွာေတာ့ ကခ်င္ရြာ၊ ပေလာင္ရြာ၊ တ႐ုတ္(မန္လီပါ) ရြာ ေလးေတြရွိပါတယ္။


စာေရးသူအေန နဲ႔ မိုင္းေယာ္မွာ ေနထိုင္ လာတဲ့ သက္တမ္းတေလၽွာက္၊  မိခင္ ဖခင္ တို႔သက္တမ္းတ ေလၽွာက္မွာ ရာခ်ီတဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ေတြ ဝင္ေရာက္ေနထိုင္ၿပီး  ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ ၊ ဂီတာတီး လြတ္ေျမာက္ေရးသီခ်င္းေတြေအာ္ဆိုၾကတယ္ဆိုတာ မၾကားစဖူး၊ မျမင္စဖူးပါဘူး။ အခုေတာ့ မ်က္လုံးျပဴးမတတ္ တအံ့တဩ ျမင္ရၾကားရပါတယ္။


စာေရးသူ အေနနဲ႔ သြားၿပီး စဥ္းစားမိတာက - တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရး ေနရာမွာ အစိုးရ တပ္မေတာ္က အမွန္တကယ္တာဝန္မယူေတာ့ဘူးလား။ တာဝန္မယူနိုင္ေတာ့ဘူးလား။ ဘာမ်ားျဖစ္ သြားၿပီလဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ လားရွိုး - မူစယ္ - နမ့္ခမ္းလမ္းေတြ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ေတြက ပိတ္ဆို႔ထိန္းခ်ဳပ္ အခြန္အတုပ္ေကာက္နိုင္တာေပါ့ - စသျဖင့္ ေတြးမိေတြးရာ စဥ္းစား ေနမိပါတယ္။


မိုင္းေယာ္မွာ စစ္ဝတ္စုံ စစ္အသုံးအေဆာင္ အျပည့္အစုံနဲ႔ ျမင္ဖူးေနက် ဆိုရင္ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္း၊ ရဲတပ္ဖြဲ႕၊ ျပည္သူ႔စစ္တပ္ဖြဲ႕ ေတြျဖစ္တဲ့ ေကဒီေအ (ေကာင္းခါးကခ်င္ျပည္သူ႔စစ္)၊ ခြန္ဆာ လက္နက္ခ် အဖြဲ႕ မန္ပန္ဌာေန ေသာင္းက်န္းသူဆန႔္က်င္ေရး သကဆဖ အဖြဲ႕တို႔ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။


အခုဝင္လာတဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕က ပေလာင္ (တအာင္း) အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ TNLA စစ္ေၾကာင္းလို႔ သိရပါတယ္။ ျမိဳ့အ၀င္အထြက္ကုိပိတ္ျပီး လမ္းသြားလမ္းလာေတြကုိ စစ္ေဆးေမးျမန္းလို႕ မၾကံဳ စဖူးတဲ့ သူေတြအတြက္ အထိတ္အထိတ္အလန္႕လန္႕ပါဘဲ။


ဒီလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕က ဒီေဒသဘက္ တခါမွ မရွိခဲ့ဖူးပါဘူး။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕ဆိုရင္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ SSPP/SSA ၊ ကခ်င္ လြတ္လပ္ ေရးတပ္မေတာ္ KIA တို႔ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့သတင္းေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္။


တိုင္းျပည္အေျပာင္းအလဲလို႔ ေျပာလိုက္ရင္-  တိုက္ပြဲပိုျဖစ္လာတယ္။ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖြဲ႕ ပိုမ်ား လာတယ္။ အင္အားပိုမိုေတာင့္တင္းလာတယ္။ စစ္ေဘးေရွာင္ေတြ တရက္ထက္ တရက္ပိုမ်ားလာ တယ္ - စတာေတြလား။  ဒါေတြဟာ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ ရဲ့ တိုင္းျပည္အေျပာင္း အလဲလား။ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း လက္ခံ ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ နည္းနဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္မေဆြးေႏြးနိုင္တာလဲ။ လူထု ေရြးေကာက္တင္ေျမာက္ ထားတဲ့ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရး နိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေဆာင္ဆန္းစုၾကည္ အစိုးရ အေနနဲ႔ ဘာလို႔ တိုင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ မလုပ္ေပးနိုင္ေသးတာလဲ။


တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားလာရင္ အစိုးရတပ္မေတာ္ အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖြဲ႕ေတြကလဲ လူထု အက်ိဳးစီးပြားကို အကာကြယ္မေပးနိုင္ၾကပါဘူး။ မုန္းကိုးတိုက္ပြဲ၊ ကိုးကန႔္တိုက္ပြဲ၊ ၁၀၅ မိုင္ တိုက္ ပြဲ အပါအဝင္ ျဖစ္ပြားတဲ့ တိုက္ပြဲ တိုင္းဟာ လူထုအသက္ အိုးအိမ္ ေသေၾကပ်က္စီး ေစတာ မ်က္ျမင္ ပါဘဲ။


ဒါ့ေၾကာင့္ တိုက္ပြဲ ဆင္ႏြဲမွု ရပ္တန္းက ရပ္တန႔္ၿပီး ေဒသတြင္းအမွန္တကယ္ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ အေျခအ ေနမွန္ကို  လက္ခံၿပီး အားလုံးပါဝင္တဲ့ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးပြဲ ကို အျမန္ဆုံး ျပင္ဆင္က်င္းပေပးၾကပါ။ ေတြ႕ဆုံေျဖရွင္းမွုမျပဳဘဲ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆုံမွု ျဖစ္ပြားခဲ့ရင္ အက်ိဳးဆုတ္ယုတ္တာ လူထု နဲ႔ တိုင္းျပည္ သာျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။


ေဆာင္းပါးရွင္
ခြန္ဆန္မူး